Żołnierze przygotowywani są do walki ale czasem życie przynosi nam batalie o zdrowie i życie własnych dzieci – na to żadne szkolenie nie przygotuje.

Tomek i Angelika dowiedzieli się o ciąży na przełomie maja i czerwca 2009 roku. Od 14 tygodnia Angelika musiała przebywać w szpitalu a każde kolejne badania nie napawały optymizmem

Maja urodziła się 23 listopada 2009 roku w 25 tygodniu ciąży i ważyła trochę więcej niż torba cukru – 1040 gram. Od razu trafiła na Oddział Intensywnej Terapii Noworodka, skąd wypisana została dopiero w 117 dniu życia.

Przez pierwsze 83 dni swojego życia, maleństwo było sztucznie wentylowane – respirator oddychał za jej małe płuca.

Lekarze nie dawali złudzeń na happy end i przygotowywali młodych rodziców na najgorsze.

Rozpoznania kliniczne postawione po porodzie:

- skrajne wcześniactwo,

- niewydolność oddechowa noworodka,

- dysplazja oskrzelowo–płucna,

- stopa końsko-szpotawa wrodzona,

- posocznica Staphylococcus haemolyticus,

- dokomorowy krwotok III i IV stopnia (w USG stwierdzono cechy zaniku mózgu),

- rozmiękanie istoty białej mózgu noworodka,

- leukomalacja okołokomorowa,

- retinopatia wcześniaków III stopnia (wymaga noszenia okularów korekcyjnych),

- dziecięce porażenie mózgowe (postawiona diagnoza w 2010 roku).

Po wypisie ze szpitala Maja wymaga stałej rehabilitacji i stymulacji mózgu, musi być pod stała opieką:

- pediatry,

- okulisty,

- neurochirurga,

- ortopedy,

- kardiologa,

- neurologa,

- logopedy,

- ortodonty…

W kwietniu 2011 roku przeszła operację neurochirurgiczną, polegającą na upuszczeniu płynu z torbieli śródczaszkowej, trzy zabiegi ortopedyczne, wiele transfuzji krwii… Rehabilitacja według wskazań lekarzy powinna być bardzo intensywna.

„Żeby zapewnić naszemu szczęściu wszystko czego potrzebuje musimy oboje pracować i jednocześnie uczestniczyć w rehabilitacji. Do pracy chodzę rano a żona na popołudnie. Widzimy się tylko kilka chwil, jak wracam do domu a Angelika wychodzi do pracy. Nie ma takiego tygodnia, żeby nie było dodatkowej wizyty u lekarza. W najbliższy poniedziałek rezonans magnetyczny, kolejny dzień weryfikacja badań… pomaga nam nadzieja na lepsze jutro” – opowiada sierż. Tomek Michałowski.

Codzienna rehabilitacja zapewni Mai rozwój. NFZ – refunduje wizyty raz w tygodniu w ramach dziennego pobytu na oddziale rehabilitacji a w przychodni przyszpitalnej raz w miesiącu.

Małymi krokami Maja rozwija się ale nikt nie chce rokować co przyniesie przyszłość.

Zdecydowana większość z nas ma dzieci. Przypomnijmy sobie moment kiedy nasze maleństwa zaczynały siadać i chodzić. Majeczka w tym roku skończy 3 latka i zaczyna przy pomocy rodziców siadać. To zasługa ofiarności wspaniałych ludzi, którzy zechcieli pomóc.

To, że Maja jest dzisiaj z nami lekarze określają jako cud.

„Maja codziennie zmaga się z życiem. Dzięki Wam wspólnie walczymy i to dodaje otuchy nawet w najgorsze dni zwątpienia.” – Angelika Michałowska.

Wszyscy Państwo możecie w tym uczestniczyć przekazując – 1% z podatku.

„Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu to zgrany zespół. Razem służymy i razem staramy się sprostać nawet największym życiowym wyzwaniom i przeciwnościom losu. Uśmiech i zdrowie dziecka wart jest wkładu każdego z Nas” – płk Zbigniew Grzesiczak komendant Centrum.

Maja posiada subkonto w Fundacji Dzieciom ‘’Zdążyć z Pomocą”

Jeśli chcesz pomóc – wystarczy, że wpiszesz w zeznaniu podatkowym:

w części H poz.124: KRS0000037904

w części I poz.126: 11461 MICHAŁOWSKA MAJA

 

Serdecznie dziękujemy  wszystkim ofiarodawcą za pomoc, którą otrzymaliśmy w ubiegłym roku. Środki zgromadzone z 1% zaowocowały psychoruchowym rozwojem naszego dziecka. Prosimy o dalsze wspieranie naszej walki o zdrowie Majeczki.